Hiç bir Peygamber kimseyi, kendine çağırmadı,
Hiç bir insana kızarak, yüzüne bağırmadı,
O yıkmaya gelmemişti, O yakmaya gelmemişti,
Ümitsizliğe düşerek, hiç bir elçi dağılmadı.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta