Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sessizlik acıtan günlerin eseridir bende,
İçimdeki ceylanları da vurdular benim.
Cesaret kalmadı yenilere bedende,
Yalnızlık öbür adımdır benim...
Teşekkürler Senem. Çok güzel bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta