Bir yanım içindeki kocaman acıya rağmen arsızlaşmıstı. Belki nefesim bir kedinin hırıltısına dönmüştü ama dik durmayı öğrenmişti. Tırnaklarını pençe yerine kullanmayı öğreniyordum sanki. Kendimi korurken başkasına zarar vermekten korkarak. Kanun zayıfın kaybetmesinden yanaydı. Belki bir aslan olamayacaktım ama bir dağ kedisi olmanın zamanı gelmişti çoktan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta