bir
yaprakların titreşimlerine
yuvarlıyorum sözcükleri
parmak uçlarımdan
her söz dökümünde
telli duvaklar bürünüyor karıncalar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




çok güzel bir anlatım
sevgiyle
umut gül
tebrik ederim dağın uzamadığı insani değeri hiç olduğu bu pervasız alemde dağın uzantısı ve dağın aşkı ivme kazandırmış .başarının devamını diliyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta