MAVİGÜL'E
beni bir dağ yamacından yontmuşlar
söğütler rüzgarlarını saçında saklıyormuş
kanadı kırık bir kuş
gibi düş/müşüm yeryüzüne
saçlarım kırgın ağaçlardan
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta