Dağ-ı Hasret Şiiri - Yücel Özkü

DAĞ-I HASRET
Ah şu özlem ne derin bir dâğdır gönülde,
Dağlasan izi kalır,
Dağlamasan sızısı gecelere akar.

Bir kor düşmüş sinemin viranesine,
Ne Kevser serinliği söndürür onu,
Ne sabahın seheri unutturur.

Adını ansam gülşen kan ağlar,
Sussam içimde bülbül figan eder.
Bu nasıl bir ateştir ki,
Külünde bile hicran saklıdır.

Bilirim
Aşk dediğin biraz yara, biraz ateştir;
Merhemi de sensin,
Dâğı da.

Yücel ÖZKÜ
14 Mart 2026/13:25