Dağ gibi adamlar, dal gibi kırılıp soldu
Kiminin yarası derindi, kangren oldu.
Kuruyan dalların yemişi toprağa düştü
Erken gelen kış ayazı, ağaçları vurdu.
“Hani acı patlıcanı kırağı çalmazdı”?
Hepsi asırlık ağaç, rüzgârlar kıramazdı?
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta