Dağların zirvesi, susuz köyünde,
Toprak yollarında koştuğum yıllar.
Kuraklıktan balçık, çamur gölünde
Dağı, delik deşik etmiş yılanlar.
O derin kalyonların kayalarında,
Uçaklara el sallardık geçerken.
Yeşil çay toplardık kıyılarında,
Gençler keçilere çalı biçerken.
Dereden geçermiş ipek yolumuz,
Hanlar, hamamlar köy kenarında,
Harabeye dönmüş sağ ve solumuz,
Hayal kurardık su kanallarında..
Bozkırların toprakları ağaçsız,
Gece kurtlar ulur dağlar ardında.
Köyümüz kerpiçtendi ve bacasız.
Başkada köy yoktu dağ arkasında..
Yirmi üç haneydi orman köyümüz,
Oduncuydu, köyde bütün ahali.
Cahildi küçüğümüz, büyüğümüz,
Perişandı köy halkının bu hali..
2026
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 10:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!