Bir meydan ki,
tozu duman buram buram kaldıran
ayağıdır Dadaşımın vurur canı gönülden
tutuşurken el ele meydan okur misali
nağra atar yürekten cihanın namerdine.
Sur düdüğü sanırsın sesini zurnasının
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta