D üzene iNAT Şiiri - Mecit Aktürk

Övgüyle arama taş duvar ördüm
Çatıdan bacadan arz oldu bana.
Dostlar meclisinde boş bir yer gördüm
Davete icâbet farz oldu bana...

Yolumuz ezelden ukbâya gider
Dünyevî olana etmedik meyil.
Kime el uzatsam kaş çatar, iter
Dünyevî kardeşim onlardan değil.

Meyletmez yalana, yoktur riyâsı
Hedefi müsbettir attığı okun.
İslamdan beslenir edep, hayâsı
Şeytana uzaktır, Rabbine yakın.

Sert esen hazâna, düzene inat
Gönül saatini dostluğa kurmuş.
Demiş "kalp kırmamak yegâne sanat"
Ölçüyü tam koymuş; sınırda durmuş.

Henüz otuzlarda; gençlik çağında
Mevlânın yolunda bir garip zâkir
Nefsi dar kafeste, Hakk otağında
Gaflet perdesini yıkmış çok şükür.

Gönül mürekkebi silinmez, solmaz
Dizeye dökülen dostluk aktidir.
Bir daha ya kısmet, hiç belli olmaz
Şimdilik elveda; gitme vaktidir.