23 Nisan 1995 - Elazığ
Gören gözüm sönüyor,
ferinde pusmuş sarılık.
Karanlık bastırırken nûr’a,
alçalan aydınlık da alçak!
Taşıyamadığım avazlar taştı yüzümden,
bastığım tahta yaş.
Yavaş olun taşı yaran filizler,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta