23 Nisan 1995 - Elazığ
Gören gözüm sönüyor,
ferinde pusmuş sarılık.
Karanlık bastırırken nûr’a,
alçalan aydınlık da alçak!
Taşıyamadığım avazlar taştı yüzümden,
bastığım tahta yaş.
Yavaş olun taşı yaran filizler,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta