Çuvaldaki Narin Çocuklar

Alçaklar çocuklara kıyıyorlar,
Öldürüp bir çuvala koyuyorlar,
Kader deyip Allah’ı suçluyorlar?
Şeytan bile buna iftira diyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Kundaktaki bebeler tehlikede,
Sapıklar dehşet saçıyor her yerde,
Melekler aciz, ağlıyor göklerde!
Şeytan bile Allah’a şükrediyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Bakın suç atıp kardeşe, anaya
Ve kuzene, amcaya, akrabaya
Narin çocuğu koydular çuvala…
Şeytan bile buna isyan ediyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Bu iftiralar acıyı öldürdü,
Anne, baba, kardeş… yaşıyor zulmü
Ve her saat her dakika ölümü!
Şeytan bile Allah’a sığınıyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Anne çocuğuna kıyamaz asla,
Bu kadar iftira vallahi fazla,
Hem yaşayamaz bu kadar acıyla!
Şeytan bile artık acı duyuyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Allah rol yazmış, bunlar oynuyorlar(!)
Sonra kalkıp kıbleye dönüyorlar(!)
Bir tövbeyle silinirmiş günahlar(!)
Şeytan bile bunlardan utanıyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Allah rol yazar, dağıtmaz kimseye,
Yoksa sınav döner formaliteye,
İnsan doğmak kader, olmak irade…
Şeytan bile artık zulme ağlıyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Allah yazmış, hem varmış bir bildiği(!)
Bunlar da yemiş yutmuş her pisliği(!)
Kader ölçüdür, görmezler gerçeği!
Şeytan bile buna “Kader” demiyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Böyle olmaz! Allah’a iftira bu!
Önce yazıp sonra hesap, olur mu?
O, azmettiren mi ey Yezit soyu?
Şeytan bile artık merhamet diyor,
Kendini insandan beri görüyor!

İnsan doğmak elbet dünyada kader,
Ama insan olmak irade ister!
Bulamoğlu çocuk katli mi kader?
Şeytan bile buna Yezitlik diyor,
Kendini insandan beri görüyor!

Pendik/11.09.2024