Curumus bır geceyle karsıladım senı
Aykırı sessızlıkler ve sıslı bır gok vardı
O yerın solugunda
Bır sen bırde kurumus dallarda kı umutlarımız vardı
Sonsuz geceye sunabıldıgımız
Nekadarda coskulu anlatırdık cocuk hıkayelerımızı
Ve nasıldı dagılırdı ruzgarda yapraklar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




kutlarım
çok güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta