Uyuyakalmışım zaman içinde
Uyanınca gördüm kalbim taşlanmış
Gençken sevgilimdi, aklar saçında
Bıkmış hayatından sanki yaşlanmış.
İsraf olan ben mi, yiten yıllar mı,
Yoksa her an acı çeken haller mi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık beğeni ile okudum hocam tebrik ederim saygılar sunarım
İlgi ve yorumunuza çok teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta