Cumartesi Şiiri - Mustafa Alp

cumartesi çöktü akşamın üstüne,
sokaklar sustu, kalbim konuştu yine.
bir çay demledim yalnızlığıma,
şeker yetmedi, dert tat verdi içine.

gidenin ardından bakakaldım,
kapı aralık, umut yarım kaldı.
ne gelen oldu, ne soran,
bu evde sessizlik bana yar oldu.

cumartesi ağır gelir insana,
hafta biter, dert bitmez ya hani.
herkes bir yere, bir dosta gider,
ben kalırım eski yaralarla baş başa.

bir türkü düşer radyodan usulca,
unut der, ama kalp bilmez o yolu.
bir adın dolaşır dudaklarımda,
söylesem yanar, sussam da olur mu?

sokak lambası titrer camımda,
sanki o da benim gibi yorgun.
gece uzar, düşünce çoğalır,
uyku bile benden biraz kırgın.

cumartesi dedin mi durur zaman,
geçmiş gelir, diz çöker karşına.
bir gülüş, bir söz, bir veda,
hepsi bir olur, çöker bağrına.

ne sevda biter, ne hatıra,
ne içimdeki bu sızı diner.
cumartesi geçer, pazar gelir,
ama bu gönül aynı yerde tüter.

bir selam gelse yeter aslında,
bir nasılsın? her şeyi değiştirir.
ama suskunluk çakılı kalmış,
yüreğimin orta yerinde bekleşir.

cumartesi böyle geçer işte,
biraz hüzün, biraz dua.
belki yarın başka olur her şey,
ama bugün adım, yalnızlık, soyadım, hatıra.

Mustafa Alp
07/02/2026 10.00