Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

İsmi Şadiye Soyadı gürbüz
*********************
İsmi Şadiye soyadı gürbüz
Bakın gürbüz zara da öksüz
Can o dağlar sesiz ve çok ısız
Yüreği akan sular gibi temiz

İSMİ SİNEMDE sinemde
SAKLIGİZLİ KAHRAMAN smi
************************
Anadolulun esiz yiğit er oğlu eri
Yerini kimseler dolduramaz senin
Zulme haksızlığa boyun eğmeyen

ISPARTA
************
Geçerim, ben bu yaylarda gezerim
Türkmen im doğayı sevmek eserim
Türkoğlu türküm kesilmez nefesim
Arzu ettim yalvacı görmek istedim

ISSIZ VADİDE AYI BALA EL KOYDU
*************
Issız vadide ayı bal icra müdürü
Tebliğ kat zifiri karanlıkta bürosu
Malın cinsi mevsimlik tadım ürünü
İstikamet rastgele arı bal kovanı

İSTANBUL

Ben nerdeyim şaşırdım İstanbul
Esmeri zencisi sarışını karışmış
Dilenciler her köşeye doluşmuş
Dilenciler mekânı olmuş İstanbul

İSTANBUL ++
---------------------
İstanbul baharı yazı
Belli değil kadın kızı
Sinem sardı derin sızı
Kurban olam o köyüme

İSTANBUL DA
---------------------
İstanbul da yaşanacak hal kalmadı
Cahiller çoğaldı hırsızlar da yol aldı
Yönetim uyudu siyaset sınıfta kaldı
Cahiller çoğaldı hırsızlar da yol aldı

İSTANBUL DAN ŞU SİVASIN YOLARI
*************************
İstanbul dan şu Sivas ın yoluna
Gençliğimi harcadım gitti boşuna
Neler vermedik ki senin uğruna
Kurban olayım toprağına taşına

İSTANBULDA TAŞTEMEL KALMADI++
-----------------------------------
İstanbul da taşı temel kalmadı
Gökdelenlerden güneş doğmadı
Kazan yerin dibini bulamadı
Gökdelenlerden güneş doğmadı

Kız ben seni
Ölümüne sevdim
*********************
Yarın o mekânına gele cem
Hak nasip eylerse görecem
Aşk ile özümü yere sere cem