Cuma Soylu Şiirleri - Şair Cuma Soylu

İNSAN İNSAN OLDUĞUNU BİLMESE
------------------------------------
İnsan insan olduğunu bilmese
Üç beş kişini kararı can yerse
Kendinden başkasını görmese
Zehrliyılanla sizin yok farkınız

YOKTUR
İNSANIN YERYÜZÜNDE DEĞERİ++
-----------------------------------------
Kime ne söylesem anlamaz beni
İnsanın yeryüzünde yok değeri
Ateş çemberinde can verir biri

İNSANI TAŞTAN TAŞA ÇALAMAM++
----------------------------------------
Zorlama sabrımı bunu yapamam
Ben insanı taştan taşa çalamam
Cahilin sohbetimden tat almam
Ben insanı taştan taşa çalamam

İNSANLAR
İLİM BİLMEZ KÖRE DÖNDÜ
**************************************
İstedim gül yüzüm gülmez oldu
Gözyaşlarım aktı da dinmez oldu
Yokluk gerçek dostluğu unutturdu

İNSANLAR ŞAŞIRMIŞ İLMİ İRFANI.++
-------------------------------------------
İnsan şaşırmış bak ilmi irfanı
Müslümanım der okumaz kuranı
Tanımaz cenkte o zülfü karını
Müslümanım der okumaz kuranı

İNSANLIĞIN ADI
SİLİNMİŞ O NEREDE

*************************
Yıkılsın demir kapı kör pencere
Bileğimi kesti bu metal kelepçe

İNSANLIK BENDE
KALSIN BASARIM DEDİM++
--------------------------------------
Vatandaşın ununu elediler
Bizleri unuttular görmediler
Seçimde kuzu gibi melediler

İNSANLIKTAN NASİBİNİ ALMAMIŞ XX
-----------------------------------
İnsanlıktan nasibini almamış
Dünyayı yemiş de daha doymamış
Hakkın verdiğinde razı olmamış
Dünyayı yemiş de daha doymamış

İNSAN MI KALDI
******************
Başladı tipi fırtına yollar kapandı
Gülüp oynayacak bizde halimi kaldı

İNSANOĞLU
***************
İnsanoğlu dur durak bilmiyor
Kör ileriyi desende görmüyor
Yaşadığı ülkesini bile sevmiyor
Çivisi çıkmışta onu çakan yoktur