Rahmetti, güz yine;
Döktü yapraklarını girye ile.
Yaprakları bir nevâ ve al al,
Bir o kadar da sessiz ve âlâm.
Getirir aklıma her yel,
Seninle nâtüvân bir vâd-i visâl.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
