Rahmetti, güz yine;
Döktü yapraklarını girye ile.
Yaprakları bir nevâ ve al al,
Bir o kadar da sessiz ve âlâm.
Getirir aklıma her yel,
Seninle nâtüvân bir vâd-i visâl.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
