İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çocuktum ben eskiden ve bilmediğim ne çok şey vardı. Öğrendikçe mutsuzlaştığımı bilmiyordum mesela. Umutlarımı kaybetmeye başlamıştım iyi şeylerin olacağına dair. Öğrendikçe oluyordu bunlar. Mesela eskiden denizin gerçekten köyümüze geleceğine inanırdım; oysa dağ eteklerinde kurulmuş bir yerleşim yerinin yeterince uzak olduğunu denizlerden sonraları öğrendim... Deniz gelmiyordu o zaman ben gitmeliyim dedim sevgilime kavuşmalıyım. Aşkta gurur olmaz deyip hem yeni şeyler öğrenmek için hem de sevgi ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!