Yağmur yağdığında gönlümün çorak topraklarına
Yeşerirdi umutlarım zamansız bir hasat vakti
Anımsatırdı bana rüzgarda dalgalanan bir bayrağı
Bir kadının savrulan saçlarını
Umutlarım âdeta bir gül gibi beklerdi , koparılıp koklanmayı
Bir çocuk gibi kandırılıp coşturulmayı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta