Sahil'sizliğin acısını çekiyor bu çorak şehir.
Ne martılar var, ne simit atanlar,
Kimsesiz burada, yere düşen susamlar.
Canın sıkılsa, baksan ufuklara,
Dağlar, bayırlar, ovalar,
Uzakta diyar diyar gezen çobanlar.
Emeğini verip, ekmeğini alamayan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta