ÇORABIM SÖKÜLDÜ
Barda karşılıklı oturuyorlardı.
Gözlerden uzaktılar, ama kalabalığın içinde, ayakaltı bir yerde duran masadaydılar.
Bara girişte, sağ çaprazda bulunan merdivenin dibinde duran masayı mesken bilmişlerdi.
Her o bara gidişlerinde, o masada oturmayı çok seviyorlardı; eğer o masa boş ise. O dolu olduğunda, barın arka tarafındaki çay bahçesi ile birleştiği bölüm olan kısmında, sol duvar tarafındaki orta masada otururlardı.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta