Logaritmik gecelerde,
Parantezler içindeyim yapayalnız.
Tedavülden kalkmış banknot,
Ya da; mühürsüz,
İmzasız bir evrak!
Adına ne dersen de işte.
Eline alan buruşturup atıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta