İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Coni Irakta
Canın tatlı olabilir, ama bura can pazarın,
Olmazın olduğu yer, bulunmaz bile mezarın.
Ne olup olmadığının, mânasız olduğu yer,
İnsanı arar ecel, ölüm kol gezer yer, yer.
Izdırap olmuş ayrılık, yardan, vatandan yerden,
Ruha, cana ateş düşer, bilmezsin ki nereden.
Amacını aşmış, zulümlü müdahale,
Karşısına geçmiş, bakar dünya bu hale.
Tertibi tepti coni'nin, hesapları karıştı,
Attığı yanlış adımla, belki sonu yaklaştı.
Ahmet Alan
o zalim coninin olmadığı yer mi var üstadım...aslında eceli gelen kuduz köpek gibi ona buna saydırıyor...demek artık geberme zamanı gelmiş demek...zaten pek dünya da seveni kalmadı ya...saygılarımla...ibrahim yılmaz.
Gönül dostum Ahmet ALAN, şiir güzel... Beğendim. Gönlüne sağlık.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
zulüm altında ki bütün insanların anısını hatırlatacak bir çalışma.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta