Dinle,
sesini
çatlayan toprağın,
kızıl alevler içinde
kör, topal koşuyorsun
ayakların kaygan
düşmüşün yollara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çevreden çooook güzel bahsediyor.....
tebrikler ..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta