Kır atlı nalbant Süleymanın ilk gözağrısıydı Çerkez Barslan
Kar sessizliğine kopan bir çığ gibi yanmıştı içindeki yangından
Kavalın sesini içti Abı Hayatın suyundan bir kartal cesaretiyle
Cihana bedeldi ömrü,gözleriyle duyan,duyuran,gözleriyle konuşan
Suskunluğun yedi dilini öğretti,üzerine candan titreyen analığı
Sevdasıydı,yelesi bulutlu,kır atının üstünde gezdiği #AşağıÇarşı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta