Kır atlı nalbant Süleymanın ilk gözağrısıydı Çerkez Barslan
Kar sessizliğine kopan bir çığ gibi yanmıştı içindeki yangından
Kavalın sesini içti Abı Hayatın suyundan bir kartal cesaretiyle
Cihana bedeldi ömrü,gözleriyle duyan,duyuran,gözleriyle konuşan
Suskunluğun yedi dilini öğretti,üzerine candan titreyen analığı
Sevdasıydı,yelesi bulutlu,kır atının üstünde gezdiği #AşağıÇarşı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta