korkma çocuk,gözlerim yok benim.
kaburgana acı ve aşkı üflüyorum,
çölü çağır,
bir masal oku.
eski bir zamanı kopar dudaklarından,
suskun gölgeler kalsın,
gece, masal ve ölümün korku çığlığıdır,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Kutlarım
Çöl mitolojik masaldır
Gece soğuk ve kimsesiz
Ölüm uzak ve korkusuzdur nefesler
Saygıyla kalınız...esenlikler
"Ben ! Çocukları
sevdim yaşadım
dünyaya alışmadım
kuru güller gibi
yersiz ve inceydim biraz."
#turgutuyar
çok şey söylemiş şiir. anlaya çok ama çok şey.
korkma çocuk
korkma çocuk,gözlerim yok benim.
Korkmaz çocuklar. Çölleri ve masalları en iyi çocuklar bilir. Geceyi de.
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta