Nafile bu gönlümü avutmaya çalışmam;
Kalan her şey hatıran, hiç bir şeye ilişmem.
Duvarda mahzun resmin, kapımda el izlerin;
Çok zor olacak çok zor, yokluğuna alışmam.
(Şubat -1989 – Ödemiş)
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta