Çok Şükür Yaşıyorum Şiiri - Gülden Işık

Gözlerimi kapıyorum, rüzgâr geçiyor tenimden.
Çardak altında, bir gölgenin salıncağında,
akıp giden ömrün seyir defteriyim şimdi.

Yapraklar fısıldıyor, hava güneşli...
Yüreğim göğüs kafesimi zorluyor şimdi,
"Yaşamak," diyor, "yaşamak ne güzel şey!"

Sonra sesim içime düşüyor,
kendi yankımda boğuluyorum;
"Ah, bir de zamanım çok olsa..."

​Yetmiş üç yılın yükü var omuzlarımda,
ve bir o kadar da acelesi var zamanın.

Sanki her nefes, benden bir parça koparıyor.
​İşte o an, o ince sızı sızıyor gölgelerin arasından.
İçimde ukde kalmış ne varsa, tek tek uyanıyor.

Gidilmemiş yolların korkusu,
yarım kalmış sevdaların kokusu,
söylenememiş, boğazımda düğümlenmiş kelimeler...
Hepsi birden üşüşüyor başıma.

Bir çardağın altında, koca bir ömürle baş başayım.
Öyle bir yalnızlık ki bu,
içim hatıralarla doluyken bile yapayalnızım...

​Bir hüzün oturuyor göğsümün tam üstüne.
Gözlerim doluyor, uykusuzluğum ağırlaşıyor.

Zaman az,
anılar çok,
özlem derin...

​Yine de bırakmıyorum salıncağın iplerini.
Gözümden süzülen bir damla yaşta bile,
hâlâ çarpan, hâlâ hisseden,
hâlâ derinden seven o kocaman yüreği taşıyorum.

Ukdelerimle, hüznümle ve aklımın ucundaki aşkımla,
bu güzel havada,
çok şükür, yaşıyorum.