Çam ağacı yaprağını dökünce,
Seni eskisinden çok seveceğim.
Şubat, dört yılda bir otuz çekince,
Seni eskisinden çok seveceğim.
Sanma derviş sabrı murâda yetmez;
Selâmet umanın umudu bitmez.
Kanatsız göçmen kuş göç eder etmez,
Seni eskisinden çok seveceğim.
Âdem'i secdelik saydığı vakit,
Avanelerine yaydığı vakit,
Şeytan şeytanlıktan caydığı vakit;
Seni eskisinden çok seveceğim.
Şerif der: "Yağmayan kar erir ise,
Eceli gelmeyen can verir ise,
Dilsiz dağa feryat gönderir ise..."
Seni eskisinden çok seveceğim.
17 Mart 2008
İzmir
Kayıt Tarihi : 22.04.2019 16:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!