Şimdi yıldızlar kadar uzağım kendime ama her yer gürültülü, her yer kalabalık.
Heybetli ugultular yükseliyor kalabalıktan.Yine bir gece ve yine ben benleyim ve bunca gürültü bunca insanın içinde kendimi ıssız ve yalnız hissediyorum. İçimdeki uçsuz bucaksız boşluk, yalnızlık ve bitmek tükenmek bilmeyen duygu yogunluğu öyle hırpaladıki beni.
Yıllardır kendimi sürgüne gönderip, kendime ne kadar çok uzakta kaldım. Hemde bile bile isteye isteye.
Tıpkı bir fare gibi ruhumu kemiren yaşanmamışlık duygusundan kurtulmaya çalışıp, her seferinde daha çok takılıp kaldım bu aglara.
Tamamını Oku
sanıyorum bir yalnızlık anında kendinizle sohbetinizi yazmışsınız ve ne kadar güzel yazmışsınız...zaman zaman benimde kendimden bir şeyler bulduğum bir yazı okudum...teşekkürler.
Ne güzel bir anlatım.harikasın.YUVASIZ KUŞ
DOLU DOLUYDU
TEBRİK EDERİM
kutupta ne yazı yaşadım nede aşklarda kutup sıcaklıgını sadece bir caresizlik sardı bedenimi yoklukla varlık arasında sıkışıp kalan mutluluklar sürükler beni karanlık gecelerin hüzünlü saatlerine gecmek bilmez o anda saatler ve kimse bilemezki yüregimdeki boşlukta ne acılar yaşıyorum anlatsamda anlamazlarki kaskatı olmuş yürekler .yüreginize saglık defalarca okusam yinede doyum olmaz bu eserinize hayırlı geceler=)
Aklımdaki kelimelerin ne başı ne ortası ne sonu hiç olmadı. Yorgun artık belleğim ugultulardan, hatasız yaşamaya çalışmaktan.
yorum yokkkk harika bir calışma tebrikler
Kaleminize sağlık
Kahrolası suskunluk, paylaşımsızlık nereye kadar sürecek? Geceler boyu kıvranmalar nereye kadar?
İç seslerin yol vermiş kaleme, yansıması olmuş çatışmaların kelimeler. Çok güzeldi Göksel hanım...
Kutlarım...
neden...?
niçin...?
sorgulamalarınız , kendimize sorduğunuz soruların cevabı gene kendimizde..
okurken kendimi buldum içinde..
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta