Birgün kapına gelirim,
kapı numarası kaç haneli bilmiyorum.
Elim zile doğru gider. Paspasın altına bakarım, anahtar var mıdır acaba diye. O an yüreğimi söküp paspasın altına koyabilsem, çiğnesen kendini keşke.. Tekrar elimi zile uzatırım, denerim birkaç kez dokunmayı, ama çalamam..Hani git şurayı soy deseler belki yaparım
Hiç korkmadığım kadar korkarım..
Olsun,
kapında sabahlarım belki, ama sen görmeden giderim..
usulca, yavaş yavaş..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta