Çok garip bir âlem Şiiri - Hüseyin Özçelik

Sevgisi ölçüsüz sesi ölçüsüz
Düşündüm de çok garip bir âlem
Saymaya kalksan nesi ölçüsüz
Düşündüm de çok garip bir âlem

Gelenler ağlıyor giden ağlıyor
Az'lar,dan çoğa yeten ağlıyor
Sessiz,ler ağlıyor tüten ağlıyor
Düşündüm de çok garip bir âlem

Kimisi var ister vardan yetinmez
Kolayı terk eder zor dan yetinmez
Dolular dolmuş ya boş yere girmez
Düşündüm de çok garip bir âlem

Kabrin ne acı belli ne tok,lar belli
İki taş arası işte ne yoklar belli
Hangi zamandan kaldı ne çok lar belli
Düşündüm de çok garip bir âlem

Bu âlem için burda bunca çabalar
Canlı ceset taşır bak bak arabalar
Hep zaman'a bakıyor bütün tarlalar
Düşündüm de çok garip bir âlem

Kim vardan memnun kim aza razı
Unutturmuş varlar hakk'a niyazı
Kim götürür buradan çoklardan azı
Düşündüm de çok garip bir âlem

Hüseyin'im ağlatır güldürmez bura
Gelici gel der de bildirmez bura
Devamlı öldürür be oldurmaz bura
Düşündüm de çok garip bir âlem