Çok çirkinim Şiiri - Yorumlar

Keşke herkes böyle çirkin olsa,

Ayrılığın ve hasretin insan ruhundaki yansımaları dize dize akan, aşkın içinde çirkin hissetmek de var demek ki.

Sizi okumak gerçekten çok çok güzel.

Tebrik ediyorum Şair.

Kelimelerim bir yere varır mı bilmiyordum ama sen gidip tam kalbinden tutmuşsun… Bu kadar hissederek okuman, yazdıklarıma verilmiş en güzel karşılık.
Asıl güzel olan sensin..
Eksikliğin hiç uğramasın bu kalbe; çünkü sen gelince eksik dediğim herşey susuyor.. sevgimle ..

Okurken o yorgunluğuna sımsıkı sarılmak istedim.
Özellikle 'İkimiz ayrı kulaklıklar, farklı camlardan baktık aşıklara' dizesi çok sarsıcıydı yan yanayken yaşanan o kimsesizliği ne kadar güzel anlatmışsın...

Sen aynaya bakıp kırıklarından dolayı kendini 'çirkin' hissediyorsun belki ama, böyle gerçek bir acıyı bu kadar şeffaf yazan o kalp inan çok güzel.

Aşkın ağır işçiliğinden yorulmuş o yüreğine kocaman sarılıyorum. karalamana yüreğine sağlık şiir yüreklim.

Çok hissedilmiş..
"Kabir azabı fanilere bağlılığınla derecelenirmiş
Ve cayır cayır yanma sebebimsin.."
Çok güzeldi ..

Olcay güzel arkadaşım benim, o satırları okuyan gözlerine, yorum yazan ellerine sağlık..

Demişsin ya gerçekten yaşamış biri böyle anlatabilir diye, evet gerçek bir aşkın ayrılık izdiraplarini çektiğim zamanlardan kalma satırlar.
Zamanında taşıyamayacak kadar ağır gelen duygular, zaman gelip anı olarak kalıyor.. ne ilginç....

Var ol...

Bu şiiri okurken kendimi tuhaf bir şekilde aynada görür gibi hissettim.
O “bugün o kadar çirkinim ki” diye başlayan satırlar, sanki benim hiç kimseye anlatmadığım günlerimin tarifi gibiydi. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir yorgunluk gibi görünen ama içeride, kemiklerin arasına kadar işleyen bir kırgınlık var ya… işte onu yakalamışsın.

Bazı imgelerin kalbime doğrudan saplandı. “Anti virüsü eksik PC” dediğinde, kendimi gerçekten sistem hatası veren bir makine gibi düşündüm. “Ayrı valizle ayrı yollar” dediğinde ise, bitmiş bir ilişkinin o geri dönüşsüz yalnızlığını yeniden yaşadım. Öyle anlar vardır ki, ne kadar özlersen özle, aynı kulaklıktan dinleyemezsin artık hiçbir şarkıyı; sen onu çok iyi anlatmışsın.

En çok da o kara mizah dokunuşlarını sevdim. “Aşk sendikaları” ya da “malulen emekli olmak” gibi ifadeler, acının ortasında bile bir tebessüm bırakıyor. Ama bu tebessümün tadı acı; dudak kenarında kalıyor, gözlere ulaşmıyor.

Son bölümdeki kabir azabı benzetmesi ise hem sarsıcı hem de çok gerçek. Sevmenin de, vazgeçememenin de insanı nasıl ağırlaştırdığını iliklerime kadar hissettim. Bu yüzden bana göre bu şiir, birine “beni anladın” dedirten o nadir metinlerden.

Dürüst olmak gerekirse, okurken hem çok tanıdık geldi hem de biraz korkuttu; çünkü bu kadar derin bir yorgunluğu ancak gerçekten yaşamış biri böyle yazabilir.


Kaleminiz daim olsun...