Çok Çaresiz Ağlıyor Şiiri - Fahri Bulut

ÇOK ÇARESİZ AĞLIYOR
İyi insan kalmadı, küs ve dargın gittiler,
Zalimlere dünyayı, tümden teslim ettiler.
Kötüler mantar gibi, dünyamızdan bittiler,
Dertliler dinlenip te, dertler paylaşılmıyor,
Fakirler kader sanıp, çok çaresiz ağlıyor.

Dünya cehennem oldu, mutlu insan kalmadı,
Sorunlar yığın yığın, çözen kişi olmadı,
Kem oldu çoğu insan, iyi insan kalmadı,
Sorunlar dinlenip te, sorunlar çözülmüyor,
Emeklim kader sanıp, yapa yalnız ağlıyor.

Yakınlar ıraklaştı, herkes başı derdinde,
Dağıldı barkanalar, her birisi bir yerde,
Akraba arasına, çektiler kara perde,
Dertliler dinlenip te, dertler paylaşılmıyor,
Yoksullar kader sanıp, çok çaresiz ağlıyor.

Rızazade, sabırla, şükürle bitmez dertler,
Yurdunu terk ederek, çok aydınlar gittiler,
İyiler kalmayanda, kemler zulüm ettiler,
Sorunlar dinlenip te, sorunlar çözülmüyor,
Emeklim kader sanıp, çok çaresiz ağlıyor.
20.05.2026
Fahri Bulut Rızazade Mersin sabahları…