Bir Afrikalı sömürülürken.
Boğuşurken açlık ve hastalıkla.
Yokluğun dibine inmişken.
Coğrafya, kader mi demeli?
Yoksa, bu acı kederi mi yenmeli?
İçinde bulunduğun imkânsız şartlar.
Yorar bitirir seni ve toplumu.
İşte o zaman, coğrafya kaderin olmamalı.
O sınırlara hapsolmamalısın.
Bir dip dalgası, esir almalı toplumu.
Aydınlık bir bilinç, sarmalı her yanı.
Kader ve keder bir ikiz kardeş gibi.
Terk etmeli birlikte, bu toprakları.
İnsanlık el ele vererek yenmeli.
Kırmalı kader zincirini ve prangasını.
Öğretilmiş çaresizlik, yok edilmeli.
Toplum isterse, bilinç kaderi olur.
Karanlıklar yok olur, çıkar aydınlığa.
Sınırlar, kalkar, yollar gider uygarlığa.
Kayıt Tarihi : 7.12.2025 00:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!