Az martaval bir keşiş
şöyle girdi bir kiliseye.
Bütün çöllerde gezindiği uzun, siyah, tüysüz çizmelerini çıkarttı.
Batı uygarlığı tarafı yok olursa bir gün dünyanın;
işte, o, saklayacak İncil’ini.
Nietzsche’yi ise, son anda karar verdi, haminne şömineye kıydı;
malum.. artık, ters bir tepki etiketi olarak sera etkisine,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




ilginç bir tarzınız var.dikkat çekici.sevgiyle kalınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta