Az martaval bir keşiş
şöyle girdi bir kiliseye.
Bütün çöllerde gezindiği uzun, siyah, tüysüz çizmelerini çıkarttı.
Batı uygarlığı tarafı yok olursa bir gün dünyanın;
işte, o, saklayacak İncil’ini.
Nietzsche’yi ise, son anda karar verdi, haminne şömineye kıydı;
malum.. artık, ters bir tepki etiketi olarak sera etkisine,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
