Çoğalan Sessizlik Şiiri - Demlenmiş Şiir ...

Nasıl sustuk böyle yaralanırcasına?
Neden susturduk yaralarımızı
sanki saracakmışçasına?

Kalbimizden kırılırken,
affedemedik sustuk,
konuşmayı denedik sustuk.
Yaralarımız kanadı sustuk,
dindiremedik acıları,
iyileşmeyi susmalarda bulduk.

Sustuk taş merdivenlerde,
kırık aynaların karşılarında,
gökyüzü yoruldu, sustuk.
Sessizlik şehirleri kuruldu,
sokaklarında yankısız adımlar dolaşırken,
duvarlarında kalabalıklar ağlarken,
susmak en büyük huzur oldu.

İçimiz susmadan konuşurken,
bir gün hiç susmayacakmış gibi,
konuşmaktan yorulacakmışız gibi sustuk.
Yazamadıklarımız, söyleyemediklerimiz varken
Çoğalan sessizlik, en büyük huzurumuz oldu.

25/10/2025
23:25 #wahran
@demlenmisSiirler
(642)