Çocuktum ben de bir vakit...
Hala çocuğum hatta tüm büyüklere inat.
Oysa bir görebilsek, büyüyen biz değiliz, oyuncaklarımız.
Bir fark etseler de çökseler yanıma, ne oyunlar oynarız.
Misal, isteseler, ben tüm misketlerimi hatta gazoz kapaklarımı veririm onlara.
Bölüşürüm gökyüzünü, havayı da kıskanmam ya da içtiler diye suyumdan.
Bir anlasalar makamlar nasıl da aldatıcı, mevkiler nasıl da yalan...
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta