Çocuktum ben de bir vakit...
Hala çocuğum hatta tüm büyüklere inat.
Oysa bir görebilsek, büyüyen biz değiliz, oyuncaklarımız.
Bir fark etseler de çökseler yanıma, ne oyunlar oynarız.
Misal, isteseler, ben tüm misketlerimi hatta gazoz kapaklarımı veririm onlara.
Bölüşürüm gökyüzünü, havayı da kıskanmam ya da içtiler diye suyumdan.
Bir anlasalar makamlar nasıl da aldatıcı, mevkiler nasıl da yalan...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta