Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
ve özlemezdim kimseleri bu kadar
biriniz yıldızlarda
biriniz ‘en çok istanbula geri dönmesini
sevdiğimin şehri’nde
değildi
depreşti içim...ırmağının akışına ölürüm...çocukluğu düşe kalka, düştük büyük ayakkabılarla da...
özledim...özledim, yanıyor, yakıyor... özlüyorum yine... çocuk içidir, sığar çok şey, büyüktür... uçar... hayalinin yüksekliğindedir çocuk... yükselerek çocuk... yükselerek çocuk... içimdesin çocuk o yüksekliklerle... özlüyorum...
depreşti içim...
sevgiler Şairim... sevgiler o güzel yüreğinize...
ayakkabılar –seneye de giysin diye-
hep büyüktü
çok düştük
Eskiden...
Tebrikler Şairim...
ve özlemezdim kimseleri bu kadar
biriniz yıldızlarda
biriniz ‘en çok istanbula geri dönmesini
sevdiğimin şehri’nde
değildi...
tebrikler mehmet ...
rüyalarımız da rüya gibiydi o zamanlar
kara gözlü, beyaz tenli bi dilber
girip kabusa çevirmez
aksine mutlu ederdi
yine hoş şeyler anlatmışsın Mehme.. çocukluğundan...
ben yinede çok büyüdüğünü düşünmüyorum. rüyaların istediğin gibi olsun.
sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta