Çocuksun ya Şiiri - Hadi Çağlar 2

Şu koskoca fani alemin içinde,
Çocukluğumu hiç yaşıyamadım.
Herkes oyuncaklarıyla oynarken,
Çekilip bir köşeye gizli gizli ağlardım.

Aldım koca bir kabak,bıtırak yapraklarını,
Kamışla kendi pat patımı yaptım.
Sürdüm tozlu yollarda bir oyana bir bu yana,
Her yanı toza dumana kattım.

Yakaladı beni yaşlı Ahmet emmi.
Kulaklarımdan tutup bir oyana bir buyana çekti.
Seni burada bir daha görmiyeyim deyip,
Patpatımı paramparça edip kaldıp attı.

Çok zoruma gitti, ağlayarak uzaklaştım.
Döndüm geriye yanlıştı ama evini taşladım.
Bu sefer babam çağırıp kızdı, iyice dövdü.
Ah ahhhhh kimse beni anlayamadı.

Komşuda velesbit(bisiklet) gördüm.
Yanına yaklaştım binmek istedim.
O anda yanıma sahibi yaklaştı.
Ne o lan deyip enseme tokat attı.

Çocuksun ya kimse gaale almaz seni.
Sormazlar ne etsen de nedenlerini.
Gelen vurur giden vurur köylük yerde.
Anlamazlar anlayamadılar çocukların hallerini.