Bir lokma peynir ve kuru ekmekle geçen günlerimiz,
Taş parçalarını sek sek oyuna atmanın tek hedefi.
Topa vurmanın bile lüks sayıldığı günlerdi,
Masumiyetle dolu, umut dolu zamanlarımız.
Koşmanın, sadece eğlence olmadığını hissettiğimiz,
Kaçmanın, hayattan veya arkadaşlardan değil,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta