Her birimiz karanlık çocukluk dönemi merdivenlerinden yukarı doğru çıkarken çeşitli düzeylerdeki farklı yerlerde karanlık merdivene yansıyan ışıklar, o ışıkların geldiği dehlizler gördük. O ışıklardan ve ışıltılardan etkilendik. Bazılarından uzak durduk, bazılarının ışıltılarına kapıldık, yürüyüp gitmek istedik.
Pek çok çocuk yanlarında duran, ellerini tutan rehberlerinin sözünü dinledi. Bu ışıklar ve dehlizler hakkında onların dediğini yaptı.
Rehberler, bilerek ya da bilmeden, bizi doğru dehlizlere, doğru yollara diğerleri de yanlışlarına yönlendirdi.
Kimi rehberler kayıtsız kaldı, kimi çocuklar rehbersiz gitti gideceği yere.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta