Puslu havalar çöküyordu bu büyük kente
Sevdiklerimin her birinin yeri ayrıydı kalbimde
Sabahları dolardı güneş ışıkları evimize
Mutlu olmayı bilirdik en ufak şeylerden bile
Hayattayken sevdiklerim,
Çocuktum daha, ölümü nereden bileyim?
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta