Tozlu topraklı köy yolunda
Çıplak ayaklı çocuk bir başına
Elinde bir kuru ekmek
Diğer eliyle siliyor gözyaşlarını hüzünlenerek
Tut diyorum ona elllerimi
Korkma yoksa tanımadın mı beni
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta