Çocukluğuma Gitsem

Bu kapıdan çıkıp çocukluğuma gitsem,
Annem, babam yine tutsa elimden...

Asmanın altında yine serinlese yaz,
Üzüm salkımlarını saysam sessizce biraz.

Avluda ayak seslerim yankı olsa yeniden,
Bir "Hoş geldin evladım." duysam içten derinden.

Şu yeşil kapı açıldıkça umut açardı,
Eşiği yorgun gönlüme huzur saçardı.

Kapı aynı yerinde, geçerken eğildiğim
Ben benden eksilmişim artık çocuk değilim.

Kiremitler bilir kahkahamı neşemi
Yaprak bilir yağmurlu günlerimi,

Her köşede bir hatıra bekler usulca,
İsminizi fısıldar rüzgâr yapraklar boyunca.

Ne olur bir günlüğüne zaman geri aksa,
Saatler çocukluğumun yerinde dursa.

Ben yine aranızda kaybolsam sessizce,
Dünyanın bütün yükü düşse omzumdan bu gece.

Bu kapıdan çıkıp çocukluğuma gitsem,
Annem, babam yine tutsa elimden...

😔
Hatice Türkmen Yurtseven

25.7.2026