çocukluğum
aynı sahil
aynı parka uğradım
yine aynı salıncak
utandım
salınamadım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hep erteledik düşlerimizi ,gitmişken sallanıverseydin ya salıncakta,ciğerlerine dolardı o zamanın kokusu...Çok hoştu,tebrikler....
Kalemine sağlık, çok şahane bir şiir.
AHMET AYAZ
www.ahmetayaz.bz.tc
Çocukluğum
aynı sahil
aynı parka uğradım
yine aynı salıncak
utandım
salınamadım
çok güzel tebrik ederim. Hep çocuk kalabilsek,
kaleminize yüreğinize sağlık.
aradım yine sokaklar boyu
baktım tek tek saklambaçta saklandığım yerlere
belki bu hurda arabanın içinde bıraktım
belki de unuttum şu köşede
yürüdüm
çocukken kaybettiğim misketlerimi arar gibi
Ne kadar güzel bir şiir okudum,yüreğine sağlık,tebrikler
naciye furan
değişen zaman mı,
yoksa insan mı,
yoksa ben mi değiştim.
tebrikler..
kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta