Biz çocukken;
Direnirdik büyümeye
Sahil kentlerinde.
Oysa zaman;
Dalgalar gibi gelip geçiyordu.
Uzaklarda yelkenlerini suya indirmiş
Gemilere bakar;
Suphi bir acaip adam
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu
Devamını Oku
Suphi benim canım ciğerim
Kimse bilmez nereli olduğunu
Susar akşam oldumu
Bir cebinde das kapital
Bir cebinde kenevir tohumu




ne çok macerası olmuşsa
yelkovanla akrebin
ne çok benzemeye başlamışsa
maymun ellerine
senin bebek ellerin
o kadar büyümüşsün demektir
büyüyen insanlığın değil
büyümek hergün biraz
insanlığından yemektir
büyüyen insanin sadece gövdesi..hayallerimiz, insanligimiz, yüregimiz ögütülüyor zaman denen degirmen tarafindan...güzel bir siir.basarilarin devamini diliyorum
içtendi şiir
kutlarım
saygılar
Sevgili Fatih, ne yazıktır ki hep elimizdekini yitirdikten sonra anlarız değerini. Ve bilmeyiz ki kaybedeceğimiz en değerli hazinedir çocukluğumuz. Keşke her birimiz zaman zaman çocukça davranabilsek, çocukluktan kurtulamasak.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta