Biz çocukken;
Direnirdik büyümeye
Sahil kentlerinde.
Oysa zaman;
Dalgalar gibi gelip geçiyordu.
Uzaklarda yelkenlerini suya indirmiş
Gemilere bakar;
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




ne çok macerası olmuşsa
yelkovanla akrebin
ne çok benzemeye başlamışsa
maymun ellerine
senin bebek ellerin
o kadar büyümüşsün demektir
büyüyen insanlığın değil
büyümek hergün biraz
insanlığından yemektir
büyüyen insanin sadece gövdesi..hayallerimiz, insanligimiz, yüregimiz ögütülüyor zaman denen degirmen tarafindan...güzel bir siir.basarilarin devamini diliyorum
içtendi şiir
kutlarım
saygılar
Sevgili Fatih, ne yazıktır ki hep elimizdekini yitirdikten sonra anlarız değerini. Ve bilmeyiz ki kaybedeceğimiz en değerli hazinedir çocukluğumuz. Keşke her birimiz zaman zaman çocukça davranabilsek, çocukluktan kurtulamasak.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta