Elimde elma şekeri ayaklarım toz toprak
Gözümün biri komşu bahçesindeki erikte
Diğeri kardeşimin yeni bisikletinde
Annem bağırır birazdan camdan;
“akşam oldu haydi eve”
Yıllarca yürüdüğüm yollar aynı
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Çoçukluğundan geriye kalan en güzel hatıralar vakitsiz bir anda gelip çatıyor kalemin gövdesine, dayanılmaz bir iç çekilir, mürekkep uçtan damlayı verir kağıda... Çocukluğunda varolmuş masumiyetkar duyguların tazelikleri büyümüş masumiyetler düşürsün gönlüne, kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta